مسابقه‌ی عکاسی سرزمین نقش و رنگ به پایان رسید. شاید واضح باشد که رقابت در هنر تا حد زیادی بی‌معنی‌ست و انتخاب داوران هر مسابقه‌ی هنری، بیشتر نشان دهنده‌ی سلیقه‌ی آن‌هاست تا مقایسه‌ی ارزش مطلق آثار هنری. مسابقات هنری بیشتر بهانه‌هایی هستند که هنرمندان دور هم آیند، آثارشان را به نمایش بگذارند و از فعالیت همکارانشان خبردار شوند. با این‌حال هر فردی که روبروی یک اثر هنری باقدرت قرار می‌گیرد؛ ناخودآگاه احساس لذتی را تجربه می‌کند که می‌تواند بین آن احساس و سایر تجاربش تمایزی واضح ببیند و آن حس چیزی نیست جز حس زیبایی‌شناختی.

          سه عکس مسابقه‌ی سرزمین نقش و رنگ، که با موضوع طبیعت و دیدنی‌های ایران‌زمین بود، از این دست آثار هستند. اینجا علاوه بر این‌که از دیدن این عکس‌ها لذت می‌بریم؛ گزارشی مختصر را از عکاسان و پشت‌ پرده‌ی این سه عکس مرور می‌کنیم:

پرواز قوها

          هادی محسن‌تبار فیروزجایی، یک ساعت تمام در روستای ارزباران از دسته‌های قو عکس می‌گرفت تا این‌که دسته‌ای قو به پرواز درمی‌آیند. هادی مسیر قوها را دنبال می‌کند و دقیقن لحظه‌ای که قله‌ی دماوند و مشت ابر زیبای بالایش در پس‌زمینه‌ی پرواز قوها قرار می‌گیرد؛ عکس را ثبت می‌کند.

         هادی متولد 69 و ساکن فریدون‌کنار است. او عکاسی را خودش و تجربی یاد گرفته و زندگی در شمال کشور باعث شده علاقه‌ی اصلی‌اش عکاسی از طبیعت و مناظر زیبای شمال باشد. می‌توانید عکس‌های فوق‌العاده‌ی او را در صفحه‌ی اینستاگرامش ببینید: @hadimf


رودخانه‌ی پلور

          دمای هوا 8 درجه زیر صفر و دمای آب رودخانه‌ی پلور هم نزدیک به صفر است. ابر زیبایی بر فراز دماوند است، برف زمین را سفید و سرما آب قسمت‌هایی از رودخانه را قندیل کرده. نیما مهدی‌پور عمرانی با سه‌پایه، تا زانو در آب است و تقریبن پایش را حس نمی‌کند. او بلخره بعد از ماه‌ها جستجو، لحظه‌ای را که می‌خواسته پیدا کرده و سعی دارد بهترین عکسی را که می‌تواند ثبت کند؛ حتا اگر هزینه‌ی عکسش کرخت ماندن پایش تا یک ساعت بعد بیرون آمدن از رودخانه باشد.

          نیما متولد 63 است و از سال 87 به طور جدی از طبیعت و حیات وحش عکس می‌گیرد. می‌گوید ایده‌ی عکس با دیدن یکی از عکس‌های زیبای نیکول فریدنی به ذهنش رسیده. مجموعه‌ای از عکس‌هایش از آمل را انتشارات سپنتا در سال 92 با نام «آمل قلب مازندران» چاپ کرده است. در حال حاضر هم روی مجموعه‌ی عکس دیگری کار می‌کند که احتمالن سال 95 چاپ خواهد شد. عکس‌های زیبای او را می‌توانید در صفحه‌ی اینستاگرامش ببینید: @nimamehdipoor1363


سردر مسجد جورجیر

          به قول عکاس بزرگی، اگر می‌خواهید عکس‌های زیبا بگیرید؛ از زیبایی عکس‌ بگیرید. این عکس مصداق این عبارت است. سردر خشتی و گچی مسجد جورجیر با تزئینات پر از جزئیاتش بی‌شک جزو چیزهای زیبا قرار می‌گیرد. این سردر از نمونه‌های عالی آجرتراشی و گچ‌بری است.

          فرشاد دانشجوی معماری است و احتمالن همین موضوع باعث شده بتواند انقدر زیبا یک سکانس معماری را در مسجد جورجیر ببیند و ثبت کند. عکس‌های او را می‌توانید در صفحه‌ی اینستاگرامش ببینید: @farshad_b16

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *